Bertus Fileert : Waarom de heer Braeckman het wel over mijn en (jo)uw domheid heeft,maar niet over de zijne.

  De heer Braeckman, filosoof te Gent die een sabbatjaar heeft genomen om zich eindelijk te kunnen inlezen in het vakgebied dat hij doceert, vergaloppeert zich filosofisch meermaals in het stukje vol inconsistenties dat hij heeft gepleegd voor ‘De Redactie’ (http://deredactie.be/permalink/1.2854880). Bertus fileert punt per punt waarom de heer Braeckman de splinter in (jo)uw oog ziet, maar niet de balk in het zijne. Bertus wil hier tevens opmerken dat elke ongewenste familiariteit voortkomende uit ongepast tutoyeren, geheel op rekening van de heer Braeckman is.

-Met enige stelligheid poneert de heer Braeckman de stelling dat “het mythische niets met de realiteit te maken heeft”. Blijkbaar is, om maar iets te zeggen, de heer Schliemann en zijn ontdekking hem onbekend. Belangrijker nog is dat uit deze stelling te concluderen valt dat het sabbatjaar niet lang genoeg was om werken als “Filosofie van de waanzin” door te nemen, alwaar in betoogd wordt dat “De Realiteit” een twijfelachtig en slecht gedefinieerd concept is. Het lijkt zeer aannemelijk dat de heer Braeckman voor zijn betekenis van het begrip realiteit de definitie van het gezonde verstand hanteert, de common sense, een menselijke eigenschap die er bijvoorbeeld langdurig vanuit is gegaan dat vrouwen geen volwaardige menselijke wezens waren/zijn. De heer Braeckman zal dan ook heel wat straffer uit de hoek moeten komen om een feministische fatwa over zich af te wenden, dan door enkel maar een badinerende stelling over het mannelijk overwicht op de Darwin Awards lijst te poneren.

-In plaats van aan botte scheermessen zoals die van Hanlon -hoe dom kan de filosofie eigenlijk zijn ?- zou hij zich beter aan de stelregel houden die zegt dat de afwezigheid van bewijs de afwezigheid niet bewijst. Een sprekende wolf mag dan hoogst onwaarschijnlijk zijn, het is niet volledig uit te sluiten dat Grootmoeder een welp met gemuteerde stembanden en een uitzonderlijk groot hersenvolume ontvoerde, martelde en hem ondertussen de mensentaal leerde om hem te kunnen verwijten dat zijn soortgenoten haar op hen jagende echtgenoot verslonden hebben. Eens volwassen weet de wolf echter de overhand te krijgen, vreet Grootmoeder op, gevolgd door Roodkapje. Jammer genoeg verbrodt een dommerik die de goeie niet van de slechte kan onderscheiden het eind-goed-al-goed door de wolf af te maken en Grootmoeder en Roodkapje uit diens maag te halen. Waaruit geconcludeerd kan worden dat zij beiden tot de Flores-mensen behoord moeten hebben, anders hadden zij nooit beiden in de wolvenmaag gepast.

-Statistische aanvulling bij het vorige fileerpunt voor zij die niet hoog oplopen met sprookjesachtige gedachtenexperimenten : De kans dat de heer Braeckman ooit op deze aarde zou rondlopen is zeer minimaal. Het vergt een grotere kennis van de statistiek dan die waarover Bertus beschikt om uit te maken hoe groot de kans is dat een sprekende wolf ooit op deze aarde zou rondstruinen of rondgestruind zou hebben en of het verschil tussen de kans op hem of op de heer Braeckman statistisch significant zou zijn. Bertus gaat er overigens vanuit dat de heer Braeckman evenmin beschikt over de statistische vaardigheden om dit te kunnen becijferen.

-De heer Braeckman definieert het begrip domheid nergens, filosofisch gezien een zeer slechte praktijk. Wel citeert hij een zogenaamde wet waarvan de consistentie bedenkelijk is en die neigt naar het paradoxale :”Mensen die niet dom zijn, onderschatten altijd de schadelijke kracht van de domme medemens.“ Uit deze frase valt te concluderen dat mensen die de domheid van anderen niet kunnen inschatten, toch niet als dom weggezet kunnen worden. Bijgevolg valt daaruit tevens te concluderen dat het niet kunnen inschatten van de schadelijke gevolgen van iets niet dom is. Men vraagt zich dan met recht af aan wie al die Darwin Awards toch zijn uitgereikt.

-Het is algemeen geweten dat de heer Braeckman zich bekent tot het clubje der evolutionaire ideologen wier mantra als volgt luidt : als x = een kenmerk dat nadelig is voor het overleven van de/het gen/genencluster/individu/soort (afhankelijk van welke evolutionair-ideologische splintergroepering gevolgd wordt), dan zal dat kenmerk x na verloop van tijd weggeselecteerd worden. Ergo, domheid kan niet schadelijk zijn anders zou het reeds lang weggeselecteerd zijn en het tegendeel is het geval want “Iedereen onderschat altijd en onvermijdelijk het aantal domme individuen dat in omloop is”. Bertus verontschuldigt zich nu al voor het toekomstige boek dat de schare van evolutionair geïnspireerde bagger gaat vervoegen, genre : ‘Een stukje plegen op ‘De Redactie’, of waarom dom zijn evolutionair loont”.

Na oplijsting van al deze punten meent Bertus met enige zekerheid te kunnen antwoorden op de vraag waarom de heer Braeckman het over (jo)uw domheid heeft maar niet over de zijne. De heer Braeckman overschat zichzelf. De heer Braeckman is een filosoof, een vriend van de wijsheid, en zoals de door hem in dit stuk aangehangen common sense aanneemt, is de wijsheid het tegendeel van de domheid. Desondanks lijkt de heer Braeckman te vinden dat hij ook iets te zeggen heeft over domheid, een onderwerp waarover hij zelf beweert dat er geen serieuze wetenschappelijke studies zijn. Zou het voor hem als rationele mens die aan het handje van de wetenschap loopt niet aan te raden zijn te wachten tot de eerste wetenschappelijke studies verschenen zijn zodat hij zijn intelligentie niet gebruikt om domheden te proclameren en onderbouwen ? Het zou hem er alleszins van weerhouden domme stukjes te publiceren.

QER

Bertus Van Stuyveren.

Advertisements

Tags: , ,

About Bertus Van Stuyveren

Bertus Van Stuyveren is de grondlegger van het Accountantisme in de kunst, een stroming waarbij het (financiële) dossier voor een kunstwerk het eigenlijke kunstwerk is. Bertus is tevens de oprichter van de toekomstige politieke partij 'De Roede', een principiële oppositiepartij met als één van de voornaamste programmapunten het oprichten van een 'Internationaal Strafhof voor financiële en economische misdaden tegen de mensheid en de menselijkheid'. Verder is Bertus een fervent muntwichelaar die aan de hand van de meest recent ontdekte economische wetmatigheden uw toekomst voorspelt. Hij is tevens een verzamelaar van afwijzingsstempels.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: